සච්චපාල ජාතකය (Saccapāla Jātaka)

සච්චපාල ජාතකය

බරණැස් නුවර රජකම් කළ බ්‍රහ්මදත්ත රජුගේ සමයේ, අපගේ බෝධිසත්වයන් වහන්සේ සච්චපාල නම් වූ බ්‍රාහ්මණ තරුණයෙකු ලෙස උපත ලැබූහ. ඔහු ඉතා ධර්මිෂ්ඨ, සත්‍යවාදී සහ ඥානවන්ත තරුණයෙකු විය. ඔහු තම ගුරුවරයාගෙන් සියලු ශිල්ප ශාස්ත්‍රය හැදෑරූ අතර, ඔහු සත්‍යවාදී බව නිසා 'සච්චපාල' යන නාමය ලැබීය. ඔහු කිසි විටෙකත් අසත්‍යයක් නොකී අතර, ඔහුගේ වචනයට මහත් බලයක් තිබුණි.

එක් දිනක්, බරණැස් නුවරට ඊසාන දෙසින් පිහිටි කෝසල නම් රාජධානියේ රජු, තම දියණිය වන පදමා කුමරියගේ විවාහය සඳහා සුදුස්සෙකු සොයමින් සිටියේය. ඔහු තරඟයක් පැවැත්වීය. කඩුවෙන් සටන් කරන, දුන්නෙන් ඉලක්කයට පහර දෙන, සහ අශ්වාරෝහණයෙහි දක්ෂතා දක්වන අයට තම දියණිය ලබා දෙන බව ඔහු නිවේදනය කළේය. මේ ආරංචිය ඇසූ සච්චපාල, පදමා කුමරියගේ අලංකාරය හා ගුණවත්කම ගැන අසා, ඇය විවාහ කරගැනීමට තීරණය කළේය. ඔහු තම ගුරුවරයාගෙන් අවසර ලබාගෙන, තම ගමන ආරම්භ කළේය.

තරඟය පැවැත්වෙන නුවරට ළඟා වූ සච්චපාල, තරඟයට සහභාගී විය. ඔහු සියලු තරඟ ජයගත්තේය. ඔහුගේ දුන්නෙන් විදින දක්ෂතාවය, කඩුවෙන් සටන් කරන ආකාරය, සහ අශ්වාරෝහණයෙහි ඔහු දැක්වූ දක්ෂතාවය දැක, එහි සිටි සියලු දෙනාම මවිතයට පත් වූහ. විශේෂයෙන්ම, ඔහුගේ සත්‍යවාදී බව නිසා ඔහුගේ වචනයට මහත් බලයක් තිබුණි. ඔහු කිසි විටෙකත් අසත්‍යයක් නොකී අතර, ඔහුගේ සෑම වචනයක්ම සත්‍ය විය. අවසානයේ, ඔහු පදමා කුමරියගේ අතට හිමිකම් කීවේය. කුමරිය ද සච්චපාලගේ රූපයෙන්, ගුණයෙන්, සහ සත්‍යවාදී බවින් වශී වූවාය.

ඔවුන් විවාහ වී, සතුටින් ජීවත් වීමට පටන් ගත්හ. නමුත්, එක් දිනක්, කෝසල රජුට තම දේශයේ දරුණු ಬರගැල්මක් ඇති විය. වැසි ඇද හැලුණේ නැත. භෝග වගාවන් වියළී ගියේය. මිනිසුන් ආහාර හිඟයෙන් පෙළෙන්නට වූහ. රජුට මෙය දරාගත නොහැකි විය. ඔහු තම ඇමතිවරුන් සහ ඥානවන්තයන් කැඳවා, මේ තත්වයෙන් ගැලවීමට මාර්ගයක් සොයන ලෙස කීවේය.

“අප කුමක් කළ යුතුද?” රජු ඇසුවේය. “අපගේ ජනතාව ආහාර හිඟයෙන් පෙළෙති.”

ඇමතිවරුන් සහ ඥානවන්තයන් විවිධ උපදෙස් දුන්නද, කිසිවක් සාර්ථක වූයේ නැත. එවිට, සච්චපාල, රජු වෙත ගොස් කීවේය, “මහරජ, මට ඔබ වෙනුවෙන් යමක් කළ හැකි යැයි සිතමි.”

“ඔබට කුමක් කළ හැකිද?” රජු ඇසුවේය. “අප සියල්ලෝම උත්සාහ කළෙමු.”

“මම සත්‍යවාදී බ්‍රාහ්මණවරයෙකි,” සච්චපාල කීවේය. “මාගේ සත්‍යවාදී වචනයට මහත් බලයක් තිබේ. මම වැස්ස ඇති කිරීමට උත්සාහ කරන්නෙමි.”

රජු, සච්චපාලගේ වචනයට විශ්වාස කර, ඔහුට අවස්ථාවක් දුන්නේය. සච්චපාල, තම බිරිඳ වන පදමා කුමරිය සමඟ, නුවරට පිටතින් පිහිටි විශාල භූමියකට ගියේය. ඔහු එහිදී, තම සත්‍යවාදී වචන භාවිතා කරමින්, වැස්සට ආයාචනා කළේය. ඔහු මෙසේ කීවේය, “මම සච්චපාල නම් වූ සත්‍යවාදී බ්‍රාහ්මණවරයෙකි. මම කිසි විටෙකත් අසත්‍යයක් කීවේ නැත. මගේ වචනය සත්‍ය නම්, වැස්සට ධාරානිපාත වැස්සක් වසිනු ඇත.”

ඔහු එසේ කී විගසම, අහස කළු විය. ධාරානිපාත වැස්සක් ඇද හැලුණි. ජනතාව සතුටු විය. භෝග වගාවන් නැවත හරිත විය. ආහාර හිඟය පහව ගියේය. රජු, සච්චපාලගේ සත්‍යවාදී බවට මහත්සේ ප්‍රශංසා කළේය. ඔහු සච්චපාලට ත්‍යාග පිරිනැමීය. සච්චපාල, තම බිරිඳ සමඟ, ධර්මිෂ්ඨ ලෙස ජීවත් විය. ඔහු සෑම විටම සත්‍යය වෙනුවෙන් පෙනී සිටියේය.